Ktoś tutaj był i był, a potem nagle zniknął i uporczywie go nie ma…

 

Od 2000 roku Dyrektor Zespołu Szkół Publicznych w Wołowie, Radna Powiatu Wołowskiego od 2002 roku. W V  kadencji została Przewodniczącą Rady Powiatu Wołowskiego.

 

14 grudnia po walce z ciężką chorobą odeszła Teresa Maślanka. To jedna z tych osób, których śmierć w takim małym mieście jak Wołów, wywołuje najpierw niedowierzanie, a potem smutne uczucie pustki. Zadajemy sobie pytanie, dlaczego tak szybko?

Jeżeli ktoś miał wygrać z chorobą to tylko Ona. Pełna optymizmu do końca mówiła nam, że już wraca, że jeszcze kilka badań i bierzemy się do pracy, bo za dużo zmarnowaliśmy czasu. Razem układaliśmy plany działania na następny rok, tak by nie przespać ważnych dla Mieszkańców powiatu decyzji. Do końca swoich dni więcej uwagi poświęcała innym niż sobie. Uczniowie, nauczyciele, współpracownicy i radni czekali z niecierpliwością na jej powrót.

Wiedząc o chorobie, każdy gdzieś podświadomie liczy się z tym tragicznym dniem tylko pozornie. Na śmierć jednak nie można się przygotować. Ta śmierć nie jest nam obojętna i brakuje słów do opisania tego bólu i bezradności.

Będzie brakowało nam Jej energii, charyzmy, otwartości, uśmiechu  i serca na dłoni.

 

 

 

 

Zapamiętamy Ją jako osobę skromną, oddaną, bezinteresownie pomagającą innym - tak jak potrafiła najlepiej, konkretną, poukładaną i szczerą do bólu, uśmiechniętą, pełną werwy, optymizmu i uwielbiającą kwiaty.

 

 

Tak właśnie Ją zapamiętamy.

 

I chociaż życie musi się toczyć dalej, to długo nie zapełnimy pustki jaką po sobie zostawiła.  Świat wydaje się być bardziej ponury.

Dużo nas nauczyła, zostawiła po sobie tak wiele dobrego, a jeszcze tyle miała do zrobienia.

 

 

w imieniu samorządu powiatowego

Maciej Nejman

Starosta Wołowski